നമ്മുടെ ഇബാദത്ത് അല്ലാഹുവിന് ആവശ്യമുണ്ടോ?

ഒരു കുട്ടി ചോദിച്ചതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക: "അല്ലാഹു എല്ലാം ഉള്ളവനല്ലേ? പിന്നെ എന്തിനാണ് നാം അവനെ ആരാധിക്കുന്നത്? അവന് അത് ആവശ്യമുണ്ടോ?"

നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യമാണ്. പക്ഷേ മുതിർന്നവരുടെ മനസ്സിലും ഇതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. "ഞാൻ ഇത്രയും നമസ്കരിച്ചു, ഇത്രയും നോമ്പ് നോറ്റു" എന്ന ഒരു അഭിമാനം. അറിയാതെ, അല്ലാഹുവിന് നാം എന്തോ ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ.

ഈ രണ്ട് ചിന്തകൾക്കും ഖുർആൻ ഒരേ ഉത്തരമാണ് നൽകുന്നത്.

1അല്ലാഹു ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല

സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം ഇബാദത്താണെന്ന് പറഞ്ഞ ആയത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ അല്ലാഹു പറയുന്നു:

മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ, ഒരു യജമാനൻ ജോലിക്കാരനെ വെക്കുന്നത് തനിക്ക് എന്തെങ്കിലും നേട്ടം കിട്ടാനാണ്. അല്ലാഹുവും ദാസനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അങ്ങനെയല്ല എന്നാണ് ഈ ആയത്ത് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

അവൻ ഉപജീവനം വാങ്ങുന്നവനല്ല, നൽകുന്നവനാണ്. നാം കഴിക്കുന്ന ഓരോ ഭക്ഷണവും അവന്റെ നൽകലാണ്.

2ആവശ്യക്കാർ നാമാണ്

ഈ ആയത്ത് ബന്ധത്തെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ കാണിക്കുന്നു. ഒരു വശത്ത് പൂർണ്ണമായും ആവശ്യക്കാരായ മനുഷ്യർ. ശ്വാസത്തിനും ഹൃദയമിടിപ്പിനും ഭക്ഷണത്തിനും ഓരോ നിമിഷവും അവനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർ. മറുവശത്ത് ഒന്നിന്റെയും ആവശ്യമില്ലാത്തവൻ.

ഇബാദത്ത് ഈ സത്യം അംഗീകരിക്കലാണ്. "എനിക്ക് നിന്നെ ആവശ്യമുണ്ട്" എന്ന് ഒരു ദാസൻ തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പറയുന്ന രീതി.

3ലോകം മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചാലും

ഈ ആശയം ഏറ്റവും ശക്തമായി വരുന്നത് ഒരു ഹദീസ് ഖുദ്സിയിലാണ്. അബൂദർറ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന ഈ ഹദീസിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നതായി നബി ﷺ അറിയിക്കുന്നു:

ഇതേ ഹദീസിൽ തുടർന്ന് പറയുന്നു: എല്ലാവരും ഏറ്റവും മോശമായ ഒരാളുടെ ഹൃദയം പോലെ ആയാലും അത് അല്ലാഹുവിന്റെ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും കുറയ്ക്കുകയില്ല.

ഹദീസ് അവസാനിക്കുന്നത് ഈ ആശയത്തിലാണ്: ഇത് നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ മാത്രമാണ്, ഞാൻ അവ നിങ്ങൾക്കായി എണ്ണിവെക്കുന്നു, പിന്നെ അതിന്റെ ഫലം പൂർണ്ണമായി നിങ്ങൾക്കുതന്നെ നൽകുന്നു. നന്മ കണ്ടെത്തുന്നവൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കട്ടെ; മറ്റൊന്ന് കണ്ടെത്തുന്നവൻ തന്നെത്തന്നെയല്ലാതെ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട.

4അപ്പോൾ എന്തിന് കൽപ്പിച്ചു?

അല്ലാഹുവിന് ആവശ്യമില്ലെങ്കിൽ എന്തിന് ഇബാദത്ത് കൽപ്പിച്ചു എന്ന ചോദ്യം ബാക്കിയാവാം.

ഒരു ഉദാഹരണം നോക്കാം. ഒരു ഡോക്ടർ രോഗിക്ക് മരുന്ന് കുറിച്ചുകൊടുക്കുന്നു, കൃത്യസമയത്ത് കഴിക്കണമെന്ന് കർശനമായി പറയുന്നു. രോഗി മരുന്ന് കഴിച്ചാൽ ഡോക്ടർക്ക് ആരോഗ്യം കൂടുന്നില്ല. കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഡോക്ടർക്ക് രോഗം വരുന്നുമില്ല. കൽപ്പനയുടെ ഗുണം മുഴുവൻ രോഗിക്കാണ്.

(ഇത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രം; അല്ലാഹുവിന് ഒരു സൃഷ്ടിയോടും സാദൃശ്യമില്ല.)

ഇബാദത്തിന്റെ ഗുണവും ഇങ്ങനെയാണ്. അത് ഹൃദയത്തിന് ശാന്തി നൽകുന്നു, സ്വഭാവത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ആഖിറത്തിലെ രക്ഷയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഖുർആൻ പറയുന്നു:

5ജീവിതത്തിൽ ഇത് എന്ത് മാറ്റും

ഈ തിരിച്ചറിവ് രണ്ട് വിധത്തിൽ നമ്മെ മാറ്റുന്നു.

ഒന്ന്, അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാകുന്നു. റമദാനിൽ മുഴുവൻ തറാവീഹ് നമസ്കരിച്ച ഒരാൾക്ക് "ഞാൻ വലിയ ആളാണ്" എന്ന് തോന്നേണ്ടതില്ല. അയാൾ അല്ലാഹുവിന് ഒന്നും നൽകിയിട്ടില്ല; സ്വന്തം ആത്മാവിന് വേണ്ടി സമ്പാദിച്ചു. ആ അവസരം നൽകിയതിന് നന്ദി പറയേണ്ടത് അയാളാണ്.

രണ്ട്, ഇബാദത്ത് ഭാരമല്ലാതാകുന്നു. ആരോ നിർബന്ധിച്ച് ചെയ്യിക്കുന്ന ഒരു ജോലിയായിട്ടല്ല, സ്വന്തം നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന കാര്യമായി അത് മാറുന്നു. നമസ്കാരത്തിന് എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഡ്യൂട്ടി തീർക്കാനല്ല, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിന് ആഹാരം നൽകാനാണ്.