ഒരേയൊരു യജമാനൻ: തൗഹീദ് നൽകുന്ന സമാധാനം

ഒരു സാധാരണ ദിവസം ഓർത്ത് നോക്കൂ. മേലുദ്യോഗസ്ഥൻ ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നാട്ടിലെ കുടുംബം മറ്റൊന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. സുഹൃത്തുക്കൾ എന്ത് പറയുമെന്ന ചിന്ത വേറെ. സമൂഹം എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന ഭയം പിന്നെയും.

എല്ലാവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഓടുന്ന മനുഷ്യൻ രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ക്ഷീണിതനാണ്. ശരീരത്തിനല്ല, മനസ്സിനാണ് ക്ഷീണം. കാരണം ഒരാൾ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ പിണങ്ങുന്നു. ഈ ഓട്ടത്തിന് അവസാനമില്ല.

1ഖുർആനിലെ ഒരു ഉപമ

ഈ അവസ്ഥയെ അല്ലാഹു ഒരു ചിത്രം പോലെ വരച്ചുകാണിക്കുന്നു:

ആദ്യത്തെ അടിമയെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഒരു യജമാനൻ "ഇങ്ങോട്ട് വാ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ "അങ്ങോട്ട് പോ" എന്ന് പറയുന്നു. ഒരാളെ അനുസരിച്ചാൽ മറ്റൊരാൾ ദേഷ്യപ്പെടുന്നു. അവന് ഒരിക്കലും ഉറപ്പില്ല, ഒരിക്കലും വിശ്രമമില്ല.

രണ്ടാമത്തെ അടിമയ്ക്ക് ഒരേയൊരു യജമാനൻ. ആരെ അനുസരിക്കണമെന്ന് അവന് അറിയാം. എന്താണ് തന്നിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതെന്ന് അവന് വ്യക്തമാണ്. അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാണ്.

2ഇന്നത്തെ "യജമാനന്മാർ"

ഇന്ന് പലരുടെയും യജമാനന്മാർ വിഗ്രഹങ്ങളല്ല. പണം, മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം, സ്ഥാനം, സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ. ഇവയൊന്നും സ്വയം മോശമല്ല. പക്ഷേ ഇവയിലൊന്ന് ഹൃദയത്തിന്റെ യജമാനനാകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ അതിന്റെ അടിമയാകുന്നു.

പണത്തിന്റെ അടിമയായ മനുഷ്യൻ നശിക്കട്ടെ എന്ന് നബി ﷺ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; കിട്ടിയാൽ തൃപ്തനാകുകയും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അതൃപ്തനാകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ച് (സഹീഹുൽ ബുഖാരി). ആ മനുഷ്യന്റെ സന്തോഷം മുഴുവനും ഒരു വസ്തുവിന്റെ കയ്യിലാണ്.

തൗഹീദ് ഈ ചങ്ങലകളെല്ലാം പൊട്ടിക്കുന്നു. അല്ലാഹു മാത്രം യജമാനനാകുമ്പോൾ, പണം ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാകുന്നു. മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായം ഒരു ഉപദേശം മാത്രമാകുന്നു. ഒന്നും നമ്മെ ഭരിക്കുന്നില്ല.

3ചങ്ങലയിൽ കിടന്ന സ്വതന്ത്രൻ

മക്കയിലെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മണലിൽ ഒരു അടിമയെ മലർത്തിക്കിടത്തി, നെഞ്ചിൽ ഭാരമുള്ള കല്ല് വെച്ച് പീഡിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരേയൊരു വാക്ക് ആവർത്തിക്കുന്നു: "അഹദ്, അഹദ്." അല്ലാഹു ഏകനാണ്, ഏകനാണ്.

ബിലാൽ (റ) ആയിരുന്നു ആ മനുഷ്യൻ (സുനനു ഇബ്നുമാജ). ശരീരം ചങ്ങലയിലായിരുന്നു; പക്ഷേ ഹൃദയം ലോകത്ത് ആരെക്കാളും സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ പീഡിപ്പിച്ചവരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അടിമകൾ: വിഗ്രഹങ്ങളുടെയും സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തിന്റെയും.

4തൗഹീദ് നൽകുന്ന നിർഭയത്വം

ഈ ആയത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സ്വഹാബികൾക്ക് വിഷമമായി. തങ്ങളിൽ ആരാണ് ഒരു അന്യായവും ചെയ്യാത്തവൻ എന്ന് അവർ ചോദിച്ചു. ഇവിടെ "അന്യായം" എന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ശിർക്ക് ആണെന്ന് അല്ലാഹു വ്യക്തമാക്കി, ലുഖ്മാൻ മകനോട് പറഞ്ഞ "തീർച്ചയായും ശിർക്ക് വലിയ അന്യായമാണ്" എന്ന ആയത്ത് (സൂറത്തു ലുഖ്മാൻ 31:13) ഇറക്കിക്കൊണ്ട് (സഹീഹുൽ ബുഖാരി, 32).

അതായത്, ആരാധന അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാക്കിയവർക്കാണ് യഥാർത്ഥ നിർഭയത്വം. ഈ ലോകത്ത് ഹൃദയത്തിന്റെ ശാന്തി, പരലോകത്ത് ശിക്ഷയിൽ നിന്നുള്ള രക്ഷ.

ഹൃദയത്തിന് ശാന്തി ലഭിക്കുന്നത് എവിടെയാണെന്നും അല്ലാഹു പറഞ്ഞുതരുന്നു: അറിയുക, അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മരണ കൊണ്ടാണ് ഹൃദയങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നത് (സൂറത്തുർറഅ്ദ് 13:28).

5എല്ലാം ഒരു വാക്കിലേക്ക്

നാം എന്തിന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, ആരെ ആരാധിക്കണം, എങ്ങനെ ആരാധിക്കണം എന്നതിന്റെയെല്ലാം അവസാനം ഈ സമാധാനമാണ്. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നത് ഒരു ഭാരമല്ല. മനുഷ്യൻ സ്വീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മോചനമാണ്.

തുടക്കത്തിലെ ആ ക്ഷീണിതനായ മനുഷ്യനെ ഒന്നുകൂടി ഓർക്കുക. മേലുദ്യോഗസ്ഥനെയും കുടുംബത്തെയും സമൂഹത്തെയും അവൻ ഇനിയും ബഹുമാനിക്കും. പക്ഷേ ഒരു ചോദ്യം മാത്രം മതി അവന് വഴി കാണാൻ: "ഇതിൽ എന്റെ രക്ഷിതാവ് തൃപ്തിപ്പെടുന്നതെന്താണ്?"