സമുദായത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ചരട്

ഒരു ഗൾഫ് നഗരത്തിലെ ചെറിയൊരു പള്ളി. ളുഹ്ർ നമസ്കാരത്തിന് ഇഖാമത്ത് മുഴങ്ങുന്നു. ഒരു വരിയിൽ തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത്: ഒരു മലയാളി, ഒരു പാകിസ്താനി, ഒരു ഈജിപ്തുകാരൻ, ഒരു ഇന്തോനേഷ്യക്കാരൻ, ഒരു ആഫ്രിക്കൻ സഹോദരൻ. (ഇതൊരു സാങ്കൽപ്പിക രംഗമാണ്; പക്ഷേ പ്രവാസികൾക്ക് ദിവസവും കാണുന്നതാണ്.)

ഇവർക്ക് പരസ്പരം ഭാഷ അറിയില്ല. ഭക്ഷണം വ്യത്യസ്തം, വസ്ത്രം വ്യത്യസ്തം, നാട് വ്യത്യസ്തം. എന്നിട്ടും ഇമാം "അല്ലാഹു അക്ബർ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരേ നിമിഷം കൈ ഉയർത്തുന്നു, ഒരേ ദിശയിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

ഇവരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ആ ചരട് എന്താണ്?

1ഒരു നാഥൻ, ഒരു സമുദായം

ആയത്തിന്റെ ക്രമം ശ്രദ്ധിക്കുക: "ഏക സമുദായം" എന്ന് പറഞ്ഞ ഉടൻ അതിന്റെ കാരണം വരുന്നു — "ഞാനാണ് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ്, എന്നെ ആരാധിക്കുക."

സമുദായം ഒന്നാകുന്നത് ഒരേ രക്തം കൊണ്ടോ ഒരേ ഭാഷ കൊണ്ടോ ഒരേ ദേശം കൊണ്ടോ അല്ല. ഒരേ നാഥനെ ആരാധിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. തൗഹീദാണ് ആ ഐക്യത്തിന്റെ അടിത്തറ.

2വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല

തൗഹീദ് മനുഷ്യർക്കിടയിലെ വ്യത്യാസങ്ങളെ മായ്ച്ചുകളയുന്നില്ല. അല്ലാഹു തന്നെയാണ് മനുഷ്യരെ പല ജനതകളും ഗോത്രങ്ങളുമാക്കിയത്; അതിന്റെ ലക്ഷ്യം പരസ്പരം അറിയലാണ്, മത്സരിക്കലല്ല. അല്ലാഹുവിങ്കൽ ഏറ്റവും ആദരണീയൻ ഏറ്റവും തഖ്വയുള്ളവനാണ് (സൂറത്തുൽ ഹുജുറാത്ത് 49:13).

അതായത്, മലയാളി മലയാളിയായും അറബി അറബിയായും തുടരും. ഭാഷയും സംസ്കാരവും നിലനിൽക്കും. പക്ഷേ അവയൊന്നും ഒരാളെ മറ്റൊരാളേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാക്കുന്നില്ല. എല്ലാവരും ഒരേ നാഥന്റെ മുന്നിൽ തുല്യരാണ്.

ഹജ്ജിൽ ഇത് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണാം. ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ, ഒരേ വെള്ളവസ്ത്രം, ഒരേ "ലബ്ബൈക്" (ഇതാ ഞാൻ നിന്റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നു). രാജാവും തൊഴിലാളിയും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം ഒന്ന്.

3അല്ലാഹുവിന്റെ കയർ

ഈ ഐക്യം സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നതല്ല; അതിനെ മുറുകെ പിടിക്കണം. അല്ലാഹു കൽപ്പിക്കുന്നു:

"ഒന്നിച്ച്" — ഓരോരുത്തരും ഒറ്റയ്ക്കല്ല, എല്ലാവരും ചേർന്ന്. "അല്ലാഹുവിന്റെ കയർ" — മനുഷ്യർ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ചരടല്ല, അല്ലാഹു നൽകിയത്. ആ കയറിന്റെ കാതൽ തൗഹീദാണ്. എല്ലാവരും ഒരേ കയറിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും എല്ലാവരും അടുത്തടുത്താകും.

4തൗഹീദ് ഭിന്നതയുടെ ആയുധമല്ല

ഇവിടെ ഒരു വേദനാജനകമായ യാഥാർത്ഥ്യം കൂടി പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഐക്യത്തിന്റെ അടിത്തറയായ തൗഹീദിനെ ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യർ ഭിന്നതയുടെ ആയുധമാക്കുന്നു. സ്വന്തം വിഭാഗത്തിന് പുറത്തുള്ളവരെ എളുപ്പത്തിൽ "അവിശ്വാസി" എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്ന രീതി.

നബി ﷺ ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി:

അതായത്, ആ വിശേഷണം അർഹിക്കാത്ത ഒരാൾക്ക് മേൽ ചാർത്തിയാൽ, അത് പറഞ്ഞവനിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവരുമെന്ന ഗുരുതരമായ മുന്നറിയിപ്പ്. ഒരാളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് വിധി പറയുക എന്നത് നിസ്സാരമായ കാര്യമല്ല; അത് അറിവുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ പോലും അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ മാത്രം സമീപിക്കുന്ന വിഷയമാണ്.

തൗഹീദിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം ആദ്യം സ്വന്തം ഹൃദയം ശുദ്ധമാക്കാനുള്ളതാണ്. സഹോദരനോടുള്ള ചർച്ചകളിൽ അത് സ്നേഹത്തോടെയും ഗുണകാംക്ഷയോടെയും ആകണം; വിജയിക്കാനോ താഴ്ത്താനോ ആകരുത്.

5പള്ളിയിലെ വരിയിലേക്ക് തിരിച്ച്

തുടക്കത്തിലെ ആ വരി ഓർക്കുക. നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് സലാം വീട്ടുമ്പോൾ മലയാളി വലതുവശത്തുള്ള ഇന്തോനേഷ്യക്കാരനോട് "അസ്സലാമു അലൈക്കും" എന്ന് പറയുന്നു. അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ച് മറുപടി നൽകുന്നു. ഭാഷ അറിയില്ലെങ്കിലും അവർക്കിടയിൽ ഒരു ബന്ധമുണ്ട്.

ആ ബന്ധത്തിന്റെ പേരാണ് തൗഹീദ്. ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലും ഒരു മുസ്ലിമിന് ഒരു സഹോദരനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.