ഒരു യജമാനൻ, ഒരു ഹൃദയം — തൗഹീദും മനസ്സമാധാനവും

രണ്ട് ജോലിക്കാരെ സങ്കൽപ്പിക്കുക.

ഒന്നാമന് മൂന്ന് മേലധികാരികളുണ്ട്. ഒരാൾ പറയുന്നു: "ഈ ഫയൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ തീർക്കണം." രണ്ടാമൻ: "അത് മാറ്റിവെക്കൂ, എന്റേത് ആദ്യം." മൂന്നാമൻ: "രണ്ടും വേണ്ട, പുറത്ത് പോയി ഈ കാര്യം നോക്കൂ." ആരെ അനുസരിച്ചാലും മറ്റ് രണ്ടുപേർ ദേഷ്യപ്പെടും.

രണ്ടാമന് ഒരേയൊരു മേലധികാരി. അദ്ദേഹം എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാം. ആരുടെ തൃപ്തിയാണ് തേടേണ്ടതെന്ന് ഒരു സംശയവുമില്ല.

ഈ രണ്ടുപേരിൽ ആരുടെ മനസ്സിനാണ് സമാധാനം? ചോദ്യം ലളിതമാണ്. ഇതിനോട് വളരെ സാമ്യമുള്ള ഒരു ഉപമ അല്ലാഹു തന്നെ ഖുർആനിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

1ഖുർആനിലെ ഉപമ

ഉപമയിൽ രണ്ട് അടിമകളാണ്. ഒന്നാമന്റെ ഉടമകൾ ഒരുപാടുണ്ട്, അവർ തമ്മിൽ വഴക്കുമാണ്. ഓരോരുത്തരും അവനെ ഓരോ ദിശയിലേക്ക് വലിക്കുന്നു. ആരെയും പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അവന് കഴിയില്ല.

രണ്ടാമൻ ഒരാൾക്ക് മാത്രം സ്വന്തം. അവന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരു ദിശയേയുള്ളൂ.

ഒന്നാമൻ ശിർക്കിന്റെ ചിത്രമാണ്; രണ്ടാമൻ തൗഹീദിന്റേത്. "ഇവർ തുല്യരാകുമോ?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടതില്ല. എന്നിട്ടും "അധികപേരും അറിയുന്നില്ല" എന്ന് അല്ലാഹു പറയുന്നു. ഉത്തരം വ്യക്തമാണ്, പക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ പലരും അത് മറന്നുപോകുന്നു.

2ഇന്നത്തെ "യജമാനന്മാർ"

ഈ ഉപമ വിഗ്രഹാരാധനയെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണെന്ന് കരുതരുത്. ആരാധനയിൽ പങ്കുചേർക്കുന്നതാണ് അതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിലും, ഹൃദയത്തെ അടിമയാക്കുന്ന മറ്റ് "ഉടമകളെ"യും ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

പണം. നബി ﷺ ഒരു പ്രത്യേക തരം മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി:

ഈ ഹദീസിലെ മനുഷ്യൻ പണം സമ്പാദിക്കുന്നവനല്ല; പണത്തിന്റെ "അടിമ"യാണ്. അവന്റെ തൃപ്തിയും ദേഷ്യവും പണത്തിന്റെ വരവിനെയും പോക്കിനെയും ആശ്രയിച്ചാണ്. പണം അവന്റെ കയ്യിലല്ല, അവൻ പണത്തിന്റെ കയ്യിലാണ്.

ദേഹേച്ഛ. സ്വന്തം ഇച്ഛയെ തന്നെ ആരാധ്യനാക്കിയവനെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ ചോദിക്കുന്നുണ്ട് (സൂറത്തുൽ ജാഥിയ 45:23). "എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ചെയ്യും" എന്നത് ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും കഠിനനായ യജമാനനാകാം.

3അടിമത്തവും സ്വാതന്ത്ര്യവും

ഇവിടെ ഒരു വിരോധാഭാസമുണ്ട്. "അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമ" (അബ്ദുല്ലാഹ്) എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലർക്ക് അത് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലായ്മയായി തോന്നാം. പക്ഷേ ഈ ഉപമ കാണിക്കുന്നത് മറിച്ചാണ്.

മനുഷ്യൻ എന്തിന്റെയെങ്കിലും അടിമയാകാതെ ജീവിക്കുന്നില്ല. ഒന്നുകിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ, അല്ലെങ്കിൽ പണത്തിന്റെ, ആളുകളുടെ അഭിപ്രായത്തിന്റെ, സ്വന്തം ഇച്ഛയുടെ. ചോദ്യം അടിമയാകണോ വേണ്ടയോ എന്നല്ല; ആരുടെ എന്നതാണ്.

ഒരുവന്റെ മാത്രം അടിമയാകുമ്പോൾ, മറ്റെല്ലാറ്റിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ഇതാണ് തൗഹീദ് നൽകുന്ന യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം.

4ജീവിതത്തിൽ

ഒരു യുവ എഞ്ചിനീയർ. ആദ്യ ജോലിയിൽ നല്ല ശമ്പളം. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൂട്ടുകാരന് കൂടുതൽ കിട്ടുന്നു എന്നറിഞ്ഞു. ജോലി മാറി. അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും. ഓരോ മാറ്റത്തിനു ശേഷവും കുറച്ചുനാൾ സന്തോഷം, പിന്നെ വീണ്ടും അതൃപ്തി. (ഇതൊരു സാങ്കൽപ്പിക ഉദാഹരണമാണ്.)

ജോലി മാറുന്നതോ കൂടുതൽ സമ്പാദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതോ തെറ്റല്ല. പക്ഷേ ഹൃദയത്തിന്റെ സമാധാനം മുഴുവൻ ശമ്പളത്തിന്റെ അക്കത്തെ ആശ്രയിച്ചാകുമ്പോൾ, ആ അക്കം ഒരു യജമാനനായി മാറുന്നു. ആ യജമാനൻ ഒരിക്കലും "മതി" എന്ന് പറയില്ല.

തൗഹീദ് ഈ യുവാവിനോട് പറയുന്നത്: ഉപജീവനം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നാണ്; ശമ്പളം അതിന്റെ ഒരു വഴി മാത്രം. നന്നായി ജോലി ചെയ്യുക, ഹലാലായി സമ്പാദിക്കുക. പക്ഷേ ഹൃദയം ഒരുവന് മാത്രം കൊടുക്കുക.