ഈമാൻ: വെറുമൊരു വാക്കല്ല, ഒരു ജീവിതം

1ഒരു കുട്ടിയുടെ ചോദ്യം

ഒരു ദിവസം ഒരു കുട്ടി ഉപ്പയോട് ചോദിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുക: "ഉപ്പാ, ഈമാൻ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്താ?" ഉപ്പ പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറയും: "വിശ്വാസം."

കുട്ടി വിടില്ല: "വിശ്വാസം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ? മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചാൽ മതിയോ?"

ഇവിടെ പലരും ഒന്ന് നിന്നുപോകും. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കാണ് ഈമാൻ. പക്ഷേ അതിന്റെ അർത്ഥം ലളിതമായി, കൃത്യമായി പറയാൻ നമുക്ക് പലപ്പോഴും കഴിയാറില്ല. ഈമാൻ വളർത്തണമെങ്കിൽ ആദ്യം അത് എന്താണെന്ന് അറിയണമല്ലോ.

2വാക്കിന്റെ വേരുകൾ

"ഈമാൻ" എന്ന അറബി വാക്ക് വരുന്നത് "അംന്" എന്ന മൂലത്തിൽ നിന്നാണ്. നിർഭയത്വം, സുരക്ഷിതത്വം, മനസ്സമാധാനം എന്നൊക്കെയാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം.

ഭാഷയിൽ ഈമാൻ എന്നാൽ ഒരു കാര്യം സത്യമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് അംഗീകരിക്കലാണ്. ആ അംഗീകാരം മനസ്സിന് ഒരു സമാധാനം നൽകുന്നു. സംശയത്തിന്റെ ആശങ്കയിൽ നിന്ന് ഉറപ്പിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണത്.

പക്ഷേ ഇസ്ലാമിൽ ഈ വാക്കിന് ഭാഷാർത്ഥത്തേക്കാൾ വിശാലമായ ഒരു അർത്ഥമുണ്ട്. അഹ്ലുസ്സുന്നയിലെ പണ്ഡിതന്മാർ ഈമാനിനെ ഇങ്ങനെ നിർവചിച്ചു: ഹൃദയം കൊണ്ടുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസം, നാവ് കൊണ്ടുള്ള പ്രഖ്യാപനം, അവയവങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള പ്രവൃത്തി.

ഈ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളും ഓരോന്നായി നോക്കാം.

3ഹൃദയത്തിൽ ഉറയ്ക്കുന്നത്

ഈമാനിന്റെ അടിത്തറ ഹൃദയമാണ്. പുറമേ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ഉള്ളിൽ ഉറപ്പില്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥ ഈമാൻ ആവില്ല. ഖുർആൻ ഇത് വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ച് അധികകാലമാകാത്ത ചില ഗ്രാമീണ അറബികൾ "ഞങ്ങൾ മുഅ്മിനുകളാണ്" എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് ഈ ആയത്ത് അവതരിച്ചത്. അവർ പുറമേ ഇസ്ലാമിന് കീഴ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഈമാൻ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇനിയും ആഴത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നില്ല.

ഈ ആയത്ത് നമ്മോട് ഒരു വലിയ സത്യം പറയുന്നു: ഈമാൻ എന്നത് ഒരു അവകാശവാദമല്ല, ഹൃദയത്തിലേക്ക് "പ്രവേശിക്കുന്ന" ഒന്നാണ്. അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചും അവന്റെ റസൂലിനെ കുറിച്ചും അവൻ അറിയിച്ച കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചും സംശയമില്ലാത്ത ഉറപ്പ്. അതാണ് ഹൃദയത്തിന്റെ ഈമാൻ.

4നാവിലൂടെ പുറത്തുവരുന്നത്

ഹൃദയത്തിലുള്ളത് മനുഷ്യൻ മറച്ചുവെക്കേണ്ട ഒന്നല്ല. വിശ്വാസം നാവിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കാൻ അല്ലാഹു തന്നെ കൽപ്പിക്കുന്നു:

"നിങ്ങൾ പറയുക" എന്ന കൽപ്പന ശ്രദ്ധിക്കുക. ഒരാൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് ശഹാദത്ത് (സാക്ഷ്യവചനം) ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. അത് ഹൃദയത്തിലെ ഉറപ്പിന്റെ ഉറക്കെയുള്ള പ്രഖ്യാപനമാണ്.

നാവിന്റെ ഈമാൻ ശഹാദത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ദിക്റ്, ഖുർആൻ പാരായണം, നല്ല വാക്ക്, സത്യം പറയൽ — ഇവയിലെല്ലാം ഒരു മുഅ്മിനിന്റെ വിശ്വാസം അവന്റെ നാവിലൂടെ പുറത്തുവരുന്നു.

5ശരീരത്തിൽ തെളിയുന്നത്

മൂന്നാമത്തെ ഭാഗമാണ് പ്രവൃത്തി. ഇതിന് ഖുർആനിൽ മനോഹരമായ ഒരു തെളിവുണ്ട്.

നബി ﷺയും സ്വഹാബികളും മദീനയിൽ എത്തിയ ശേഷം കുറച്ചുകാലം ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാണ് നമസ്കരിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് ഖിബ്ല കഅ്ബയിലേക്ക് മാറ്റി. അപ്പോൾ ചിലർക്ക് ഒരു ആശങ്ക ഉണ്ടായി: ഖിബ്ല മാറുന്നതിന് മുമ്പ് മരിച്ചുപോയവരുടെ നമസ്കാരങ്ങൾ എന്താകും?

ഇവിടെ "ഈമാൻ" എന്ന് അല്ലാഹു വിളിച്ചത് അവരുടെ നമസ്കാരത്തെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇമാം ബുഖാരി ഈ ഹദീസ് "നമസ്കാരം ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണ്" എന്ന അധ്യായത്തിൽ ചേർത്തത്. പ്രവൃത്തി ഈമാനിന് പുറത്തുള്ള ഒന്നല്ല; അതിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്.

6മൂന്നും ചേരുമ്പോൾ

ഒരു മരത്തെ ഓർത്തുനോക്കൂ. വേരുകൾ മണ്ണിനടിയിലാണ്, കണ്ണിൽ പെടില്ല. തടി പുറത്ത് ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നു. ശാഖകളും ഇലകളും പഴങ്ങളും എല്ലാവർക്കും കാണാം.

ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസം വേരാണ്. നാവിലെ പ്രഖ്യാപനം ആ വേരിന്റെ സാന്നിധ്യം ലോകത്തോട് പറയുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ അതിന്റെ പഴങ്ങളാണ്. വേരില്ലാത്ത മരം അധികകാലം നിൽക്കില്ല. പഴം തരാത്ത മരത്തിന്റെ വേരും എവിടെയോ ദുർബലമാണ്.

ഈ അറിവ് നമ്മുടെ സ്വയം വിലയിരുത്തലിനെ മാറ്റുന്നു. "ഞാൻ ഒരു മുസ്ലിം കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു, അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഈമാനുണ്ട്" എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്ന്, "എന്റെ ഹൃദയവും നാവും ജീവിതവും ഇന്ന് എന്റെ വിശ്വാസത്തിന് സാക്ഷ്യം നിൽക്കുന്നുണ്ടോ?" എന്ന ചോദ്യത്തിലേക്ക് നാം എത്തുന്നു.

അത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ചോദ്യമല്ല. മറിച്ച്, ഈമാൻ ഓരോ ദിവസവും നമ്മുടെ കൈയിലുള്ള ഒന്നാണ് എന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ ചോദ്യമാണ്. ഒരു നല്ല ചിന്ത, ഒരു നല്ല വാക്ക്, ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി — ഓരോന്നും ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണ്.