ആദ്യപടി: ശരിയായി വായിക്കാൻ പഠിക്കാം

വീട് പണിയുന്ന ഒരാൾ ആദ്യം ചുമരിന്റെ നിറം തീരുമാനിക്കാറില്ല. അടിത്തറ ഉറപ്പിക്കുകയാണ് ആദ്യം ചെയ്യുക. അടിത്തറ ദുർബലമായാൽ മുകളിൽ എന്ത് പണിതാലും അത് ഇളകും.

ഖുർആൻ പഠനത്തിന്റെ അടിത്തറ ശരിയായ വായനയാണ്. അർത്ഥം പഠിക്കാനും മനഃപാഠമാക്കാനും ചിന്തിക്കാനുമെല്ലാം ആഗ്രഹമുണ്ടാകും. പക്ഷേ ആദ്യം വേണ്ടത് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം അത് ഇറക്കപ്പെട്ട രൂപത്തിൽ ഉച്ചരിക്കാൻ പഠിക്കുക എന്നതാണ്.

പലരും ഈ ഘട്ടം ഒഴിവാക്കി മുന്നോട്ട് പോകാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. പിന്നീട് തിരുത്താൻ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ളതും ഇതിലെ തെറ്റുകളാണ്.

1സാവകാശത്തിൽ, വ്യക്തമായി

ഖുർആൻ എങ്ങനെ ഓതണമെന്ന് അല്ലാഹു നബി ﷺയോട് നേരിട്ട് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്:

രാത്രി നമസ്കാരത്തെ കുറിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് ഈ ആയത്ത് വരുന്നത്. "തർതീൽ" എന്നാൽ ധൃതിയില്ലാതെ, ഓരോ അക്ഷരവും വ്യക്തമാക്കി, ക്രമമായി ഓതുക എന്നാണ്.

ഇതിനർത്ഥം, ഖുർആൻ വായന വേഗതയുടെ മത്സരമല്ല എന്നാണ്. തുടക്കക്കാരന് ഇത് വലിയ ആശ്വാസമാണ്: പതിയെ, ശരിയായി ഓതുന്നതാണ് ഖുർആൻ തന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന രീതി.

നബി ﷺയുടെ പാരായണവും അങ്ങനെയായിരുന്നു. അതിനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനസ് ബ്നു മാലിക് (റ) നൽകിയ മറുപടി:

2ഒരു അക്ഷരം മാറിയാൽ

അറബിയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ള പല ശബ്ദങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ അവ മാറിപ്പോയാൽ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം പൂർണ്ണമായി മാറും.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഖുർആനിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമമായി പലയിടത്തും വരുന്ന "അലീം" (عَلِيم) എന്നാൽ എല്ലാം അറിയുന്നവൻ എന്നാണ്. ഇതിലെ "ഐൻ" (ع) എന്ന അക്ഷരം സാധാരണ "അലിഫ്" ശബ്ദത്തിൽ ഉച്ചരിച്ചാൽ അത് "അലീം" (أَلِيم) ആകും; അതിന്റെ അർത്ഥം വേദനാജനകം എന്നാണ്.

ഇതുപോലെ "ഖൽബ്" (قَلْب) എന്നാൽ ഹൃദയം. "ഖാഫ്" (ق) ആകേണ്ടിടത്ത് "കാഫ്" (ك) ഉച്ചരിച്ചാൽ "കൽബ്" (كَلْب) ആകും; അർത്ഥം നായ.

അതുകൊണ്ടാണ് ശരിയായ ഉച്ചാരണം ഒരു അലങ്കാരമല്ല, അടിസ്ഥാന ആവശ്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നത്.

3മലയാളിയുടെ നേട്ടവും വെല്ലുവിളിയും

മലയാള ഭാഷയിൽ ധാരാളം ശബ്ദങ്ങളുണ്ട്. അതിനാൽ പല അറബി അക്ഷരങ്ങളും മലയാളിക്ക് എളുപ്പം വഴങ്ങും. ഇത് ഒരു വലിയ നേട്ടമാണ്.

എന്നാൽ ع (ഐൻ), ح (ഹാഅ്), ق (ഖാഫ്), غ (ഗൈൻ), خ (ഖാഅ്), ض (ളാദ്), ظ (ളാഅ്) പോലുള്ള ചില അക്ഷരങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ മലയാള ശബ്ദമില്ല. ഇവ കേട്ട് തന്നെ പഠിക്കണം.

ഇവിടെയാണ് ഒരു പ്രധാന തെറ്റ് സംഭവിക്കുന്നത്: ആയത്തുകൾ മലയാള ലിപിയിൽ എഴുതി വായിക്കുന്ന രീതി. തുടക്കത്തിൽ എളുപ്പമെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, മലയാള അക്ഷരങ്ങൾക്ക് അറബി ശബ്ദങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി പകർത്താൻ കഴിയില്ല. തെറ്റായ ഉച്ചാരണം അറിയാതെ ഉറച്ചുപോകും.

4പഠനത്തിന്റെ ക്രമം

ശരിയായ വായന പഠിക്കാൻ സാധാരണ പിന്തുടരുന്ന ഒരു ലളിതമായ ക്രമമുണ്ട്:

1. അക്ഷരങ്ങൾ: അറബിയിലെ 28 അടിസ്ഥാന അക്ഷരങ്ങൾ, ഓരോന്നിന്റെയും രൂപവും ശബ്ദവും.
2. ചേർത്തെഴുത്ത്: വാക്കിന്റെ തുടക്കത്തിലും നടുവിലും അവസാനത്തിലും അക്ഷരങ്ങളുടെ രൂപം മാറുന്നത്.
3. ഹറകത്തുകൾ: അക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുകളിലും താഴെയുമുള്ള സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ — ഫത്ഹ (അ), കസ്റ (ഇ), ളമ്മ (ഉ), കൂടാതെ സുകൂൻ, ശദ്ദ, തൻവീൻ.
4. നീട്ടൽ: എവിടെ നീട്ടണം, എത്ര നീട്ടണം എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
5. തജ്വീദ് (ശരിയായ പാരായണ നിയമങ്ങൾ): ഇത് പതിയെ, വായന ഉറച്ച ശേഷം.

ഈ ക്രമത്തിലുള്ള "ഖാഇദ" പുസ്തകങ്ങൾ മദ്രസകളിലും പഠനകേന്ദ്രങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പേജ് മതി. ധൃതി വെക്കേണ്ടതില്ല.

5എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് വേണ്ട

തജ്വീദിന്റെ എല്ലാ നിയമങ്ങളും പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഓതാൻ തുടങ്ങൂ എന്ന് കരുതുന്നവരുണ്ട്. അത് പഠനം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനേ സഹായിക്കൂ.

പണ്ഡിതന്മാർ പാരായണത്തിലെ തെറ്റുകളെ രണ്ടായി തിരിക്കാറുണ്ട്: അർത്ഥം മാറ്റുന്ന പ്രകടമായ തെറ്റുകളും, പാരായണത്തിന്റെ ഭംഗിയെ മാത്രം ബാധിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മമായ തെറ്റുകളും. ആദ്യത്തേത് ഒഴിവാക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിനാണ് തുടക്കത്തിൽ മുൻഗണന. സൂക്ഷ്മതകൾ കാലക്രമേണ വരും.

പ്രായോഗികമായി, എല്ലാ ദിവസവും നമസ്കാരത്തിൽ ഓതുന്ന സൂറത്തുൽ ഫാതിഹ ശരിയായി ഓതാൻ പഠിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നത് നല്ലതാണ്. നമസ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിശദമായ ഫിഖ്ഹ് ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു പണ്ഡിതനോട് ചോദിച്ചറിയുക.