ഖുർആൻ പഠിക്കാൻ എന്തിന് ഒരു പദ്ധതി?

റമദാനിലെ ആദ്യ ദിവസങ്ങൾ ഓർത്തുനോക്കൂ. ഈ വർഷം ഖുർആൻ മുഴുവൻ ഓതിത്തീർക്കും, സൂറത്തുൽ മുൽക്ക് മനഃപാഠമാക്കും, അർത്ഥം പഠിച്ചുതുടങ്ങും എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

ആദ്യ ആഴ്ച നന്നായി പോകും. പിന്നെ ജോലിത്തിരക്ക്, യാത്ര, ഒരു ദിവസത്തെ ക്ഷീണം. ഒരു ദിവസം മുടങ്ങുന്നു, പിന്നെ രണ്ട്, പിന്നെ ഒരാഴ്ച. മനഃപാഠമാക്കിയ ആയത്തുകൾ പതുക്കെ മറന്നുതുടങ്ങുന്നു. മനസ്സിൽ ഒരു കുറ്റബോധം മാത്രം ബാക്കിയാകുന്നു.

ഇത് പലരുടെയും അനുഭവമാണ്. പ്രശ്നം ആഗ്രഹക്കുറവല്ല. ആഗ്രഹത്തെ താങ്ങിനിർത്താൻ ഒരു പദ്ധതി ഇല്ലാത്തതാണ്.

1ഖുർആൻ എളുപ്പമാക്കിയത് അല്ലാഹുവാണ്

ഖുർആൻ പഠനം ചിലർക്ക് എത്തിപ്പിടിക്കാനാവാത്ത ഒരു മലയായി തോന്നാം. എന്നാൽ അല്ലാഹു തന്നെ നമുക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്:

ഈ ആയത്ത് സൂറത്തുൽ ഖമറിൽ നാല് തവണ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഓർക്കാനും ഉൾക്കൊള്ളാനും പാഠം പഠിക്കാനും ഖുർആനിനെ അല്ലാഹു എളുപ്പമാക്കി എന്നാണ് പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിന് നൽകുന്ന വിശദീകരണം. ഖുർആൻ മനഃപാഠമാക്കാനുള്ള എളുപ്പവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുമെന്ന് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പറയുന്നു.

പക്ഷേ ആയത്ത് അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു ചോദ്യത്തോടെയാണ്: ആലോചിക്കുന്ന വല്ലവരുമുണ്ടോ? വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുന്നു. അതിലൂടെ നടന്നുകയറേണ്ടത് നമ്മളാണ്.

2ഖുർആനിന് നിരന്തരമായ പരിചരണം വേണം

എളുപ്പമാണ് എന്നതിന് അർത്ഥം ശ്രദ്ധയില്ലാതെ നിലനിൽക്കും എന്നല്ല. നബി ﷺ ഇക്കാര്യം വളരെ വ്യക്തമായി ഓർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്:

ഒട്ടകത്തെ ഒരിക്കൽ കെട്ടിയിട്ടാൽ മതിയാവില്ല. കയർ അയഞ്ഞോ എന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കണം. ഖുർആനും അങ്ങനെത്തന്നെ. പ്രത്യേകിച്ച് മനഃപാഠമാക്കിയ ഭാഗങ്ങൾ.

ഈ ഹദീസ് ഖുർആനിൽ നിന്ന് ആളുകളെ ഭയപ്പെടുത്താനുള്ളതല്ല. മറിച്ച്, ഖുർആനുമായുള്ള ബന്ധം ഒരു ദിവസത്തെ ആവേശം കൊണ്ട് നിലനിൽക്കില്ല, അതിന് ക്രമമായ ശ്രദ്ധ വേണം എന്ന സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ക്രമമായ ശ്രദ്ധ എന്നതാണ് ഒരു പദ്ധതിയുടെ മറ്റൊരു പേര്.

3ഹിഫ്ളിൽ ഇത് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണാം

ഖുർആൻ പഠനത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലയിലും പദ്ധതി ഗുണം ചെയ്യും. എന്നാൽ ഹിഫ്ളിൽ (മനഃപാഠം) അതില്ലാതെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ തന്നെ പ്രയാസമാണ്.

പദ്ധതിയില്ലാതെ മനഃപാഠമാക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് സാധാരണ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്: പുതിയ ആയത്ത് പഠിക്കുന്ന ആവേശത്തിൽ പഴയത് ആവർത്തിക്കാൻ മറക്കും. മൂന്ന് മാസം കഴിയുമ്പോൾ, ആദ്യം പഠിച്ച സൂറകൾ ഇടറാൻ തുടങ്ങും. അപ്പോൾ തോന്നും, "എനിക്ക് ഓർമ്മശക്തി കുറവാണ്."

യഥാർത്ഥത്തിൽ കുറവ് ഓർമ്മശക്തിക്കല്ല, ക്രമത്തിനാണ്. എത്ര പുതിയത് പഠിക്കണം, പഴയത് എപ്പോൾ ആവർത്തിക്കണം, എവിടെ നിർത്തണം എന്ന് മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ ഹിഫ്ള് ഒരു ഭാരമല്ലാതാകുന്നു. ദിവസം ഒരു ആയത്താണെങ്കിൽ പോലും, ഒരു വർഷം കൊണ്ട് മുന്നൂറിലേറെ ആയത്തുകൾ ഹൃദയത്തിലെത്തും.

ആയത്ത് ആയത്തായി, കേട്ടും ആവർത്തിച്ചും മനഃപാഠമാക്കാൻ ഇവിടെ തുടങ്ങാം:

4പദ്ധതി എന്നത് എന്താണ്, എന്തല്ല

പദ്ധതി എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലർക്ക് കടുത്ത നിയമങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടികയാണ് ഓർമ്മ വരിക. അതല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഒരു നല്ല ഖുർആൻ പഠന പദ്ധതി:

• എന്ത് പഠിക്കണം എന്നതിന് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകുന്നു
• എപ്പോൾ, എത്ര നേരം എന്ന് മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിക്കുന്നു
• സ്വന്തം നിലയ്ക്കും ജീവിതസാഹചര്യത്തിനും യോജിച്ചതാണ്
• മുടങ്ങിയാൽ തിരിച്ചുവരാൻ ഒരു വഴി ബാക്കിവെക്കുന്നു

ഒരു നല്ല പദ്ധതി ഇതല്ല:

• മറ്റൊരാളുടെ ലക്ഷ്യം അതേപടി പകർത്തിയത്
• ആദ്യ ദിവസം തന്നെ താങ്ങാനാവാത്ത അളവ്
• ഒരിക്കൽ തെറ്റിയാൽ മുഴുവൻ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒന്ന്

ഒരു ഉദാഹരണം നോക്കാം. രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഒരേ ദിവസം സൂറത്തുൽ മുൽക്ക് മനഃപാഠമാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു എന്ന് കരുതുക. ഒരാൾ "സമയം കിട്ടുമ്പോൾ" പഠിക്കുന്നു. മറ്റേയാൾ സുബ്ഹ് നമസ്കാരത്തിന് ശേഷം പത്ത് മിനിറ്റ് മാത്രം, ദിവസവും രണ്ട് ആയത്ത്, ഒപ്പം ഇന്നലത്തേത് ഒരിക്കൽ ആവർത്തിക്കൽ. ഒരു മാസം കഴിയുമ്പോൾ ആരായിരിക്കും സൂറ പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് ഊഹിക്കാൻ പ്രയാസമില്ല.

5പദ്ധതിയും തവക്കുലും

ഒരു സംശയം തോന്നാം: എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ തൗഫീഖ് (സഹായം) കൊണ്ടല്ലേ നടക്കുന്നത്, പിന്നെന്തിന് ഇത്ര ആസൂത്രണം?

ആസൂത്രണം തവക്കുലിന് (അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കൽ) എതിരല്ല. സാധ്യമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, ഫലം അല്ലാഹുവിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്ന രീതി. പദ്ധതി തയ്യാറാക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഭാഗം. അത് നടപ്പാക്കാനുള്ള ശക്തിയും സ്ഥിരതയും ചോദിക്കേണ്ടത് അല്ലാഹുവിനോടാണ്.