സ്നേഹം, ഭയം, പ്രതീക്ഷ: ഹൃദയത്തിലെ ആരാധനകൾ

വിസ പുതുക്കാനുള്ള സമയം അടുക്കുന്നു. സ്പോൺസർ ഒപ്പിടുമോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല. ദിവസങ്ങളോളം മനസ്സിൽ അതുമാത്രം. രാത്രി ഉറക്കം വരുന്നില്ല, നമസ്കാരത്തിൽ പോലും മനസ്സ് അതിലാണ്. ആ മനുഷ്യൻ സന്തോഷിച്ചാൽ എല്ലാം ശരിയാകും, ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ എല്ലാം തീരും എന്ന തോന്നൽ.

പുറമേ നോക്കിയാൽ ഇതൊരു സാധാരണ ജോലിപ്രശ്നമാണ്. പക്ഷേ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭയവും പ്രതീക്ഷയും ആരിലാണ് ചെന്നുനിൽക്കുന്നത്?

1ആരാധനയുടെ വേര് ഹൃദയത്തിലാണ്

നമസ്കാരവും നോമ്പും പോലെ പുറത്ത് കാണുന്ന ആരാധനകളുണ്ട്. എന്നാൽ അവയ്ക്കെല്ലാം ജീവൻ നൽകുന്നത് ഉള്ളിലെ ആരാധനകളാണ്: സ്നേഹം, ഭയം, പ്രതീക്ഷ, തവക്കുൽ (അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കൽ).

ഒരു മരം ഓർക്കൂ. ഇലകളും പൂക്കളും കായ്കളും എല്ലാവർക്കും കാണാം. പക്ഷേ മരത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്നത് മണ്ണിനടിയിലെ കാണാത്ത വേരുകളാണ്. പുറത്തെ ആരാധനകൾ ഇലകളാണെങ്കിൽ, ഹൃദയത്തിലെ ആരാധനകൾ വേരുകളാണ്.

2സ്നേഹം: ഏറ്റവും വലിയ സ്നേഹം ആർക്ക്?

മനുഷ്യൻ പലതിനെയും സ്നേഹിക്കുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ, ഇണ, മക്കൾ, നാട്, സമ്പത്ത്. ഇവയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല; ഇസ്ലാം അത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു പോലുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഹൃദയത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥാനം ആർക്കാണ് എന്നതാണ് ചോദ്യം.

എല്ലാറ്റിനെക്കാളും അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ റസൂലിനെയും സ്നേഹിക്കുന്നവന് ഈമാനിന്റെ മാധുര്യം ലഭിക്കുമെന്ന് നബി ﷺ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് (സഹീഹുൽ ബുഖാരി, 16). മറ്റ് സ്നേഹങ്ങളെല്ലാം ഈ വലിയ സ്നേഹത്തിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവ ശരിയായ സ്ഥാനത്താകുന്നത്.

3ഭയം: ആരെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പേടിക്കേണ്ടത്?

പാമ്പിനെയോ തീയെയോ ശത്രുവിനെയോ കാണുമ്പോൾ ഭയം തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അത് ആരാധനയല്ല. പക്ഷേ മറ്റൊരു തരം ഭയമുണ്ട്: ആരുടെ തൃപ്തിക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന പോലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ നാം തയ്യാറാകുന്നുവോ, ആ ഭയം. ആരെങ്കിലും കാണാത്ത ശക്തി കൊണ്ട് ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന ഭയം.

ഉഹുദിന് ശേഷം ശത്രുക്കൾ വീണ്ടും വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് വിശ്വാസികളെ പേടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: അത് പിശാച് തന്റെ മിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളെ പേടിപ്പിക്കുന്നതാണ്; നിങ്ങൾ അവരെ ഭയപ്പെടരുത്, നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെങ്കിൽ എന്നെ ഭയപ്പെടുക (സൂറത്തു ആലു ഇംറാൻ 3:175).

ഏറ്റവും വലിയ ഭയം അല്ലാഹുവിനോടാകുമ്പോൾ, മറ്റെല്ലാ ഭയങ്ങളും ചെറുതാകുന്നു. തുടക്കത്തിലെ സ്പോൺസർ ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്; രിസ്ഖ് (ഉപജീവനം) അയാളുടെ കയ്യിലല്ല.

4പ്രതീക്ഷ: അടയാത്ത ഒരു വാതിൽ

ഭയം മാത്രമായാൽ മനുഷ്യൻ നിരാശയിലേക്ക് വീഴും. അതിനാൽ ഭയത്തോടൊപ്പം പ്രതീക്ഷയും വേണം. എത്ര വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തവനും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് നിരാശരാകരുതെന്ന് അല്ലാഹു തന്നെ വിളിച്ചുപറയുന്നു (സൂറത്തുസ്സുമർ 39:53).

പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: അവർ ആഗ്രഹത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും അല്ലാഹുവിനെ വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുമായിരുന്നു (സൂറത്തുൽ അമ്പിയാഅ് 21:90). ഒരു പക്ഷിയുടെ രണ്ട് ചിറകുകൾ പോലെയാണ് ഭയവും പ്രതീക്ഷയും. ഒന്ന് മാത്രമായാൽ പറക്കാനാവില്ല.

പക്ഷേ ആ പ്രതീക്ഷ ആരിലാണ്? പാപമോചനം, മനസ്സമാധാനം, സ്വർഗ്ഗം, ഹൃദയത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം എന്നിവ നൽകാൻ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമേ കഴിയൂ. അതിനാൽ ഇവയിലുള്ള പ്രതീക്ഷ അവനിൽ മാത്രം.

5തവക്കുൽ: ശ്രമിക്കുക, ഭരമേൽപ്പിക്കുക

തവക്കുൽ എന്നാൽ ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കലല്ല. നബി ﷺ ഇത് പക്ഷികളെ ഉദാഹരണമാക്കി പഠിപ്പിച്ചു:

പക്ഷി കൂട്ടിൽ ഇരിക്കുകയല്ല; രാവിലെ പുറത്തേക്ക് പറക്കുന്നു. ശ്രമം കൈകൊണ്ട്, ആശ്രയം ഹൃദയം കൊണ്ട്. ജോലി അന്വേഷിക്കുക, രേഖകൾ ശരിയാക്കുക, ഡോക്ടറെ കാണുക. പക്ഷേ ഫലം നൽകുന്നത് അല്ലാഹുവാണെന്ന് ഹൃദയം ഉറപ്പിക്കുക.